Spoiler της κλιμακτηρίου

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο οργανισμός μου κάνει κάποιου είδους beta testing. Αντέδρασα φυσικά!

Εγώ: Συγγνώμη που επεμβαίνω, αλλά δεν έχω μπει ακόμα στην κλιμακτήριο.

Ο οργανισμός: Το ξέρω.

Εγώ: Τότε γιατί βγάζω τρίχες στο πηγούνι ρε μάστορα; Τι έχει συμβεί;

Ο οργανισμός: Δουλεύω σύμφωνα με τα πρότυπα ελληνικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. Το πακέτο θα ενεργοποιηθεί αργότερα μεν, αλλά οι χρεώσεις έχουν ήδη ξεκινήσει, δε.

Έχω πλέον ένα τσιμπιδάκι που δεν είναι για τα φρύδια. Είναι Ειδικών Επιχειρήσεων. Δεν αγγίζει τρίχα από άλλο σημείο του σώματος. Έχει μία και μόνη αποστολή.

Πηγούνι.

Κάθε μέρα το ίδιο βιολί. Κοιτάω στον καθρέφτη. Ο οργανισμός έχει κρύψει μία τρίχα και ξεκινάμε να παίζουμε "Εδώ παπάς εκεί παπάς... Που είναι η παπάς;"

Μόνο που, με αυτά τα μούσια, σε λίγο ο παπάς θα είμαι εγώ! Μου πάνε κιόλας τα ριχτά, εδώ που τα λέμε. Και το μαύρο μου κάνει γωνίες στο πρόσωπο. Άμα βάλω κι ένα ωραίο καλυμμαύχι με κόκκινο κραγιόν να κάνει αντίθεση, η μάνα μου να με έβλεπε δεν θα με γνωρίζε. Ευχή θα μου ζητούσε. Μην τολμήσει κανείς και γελάσει... θα τον αφορίσω!

Το χειρότερο δεν είναι ότι βγαίνουν. Αυτό άντε να το αντέξω. Το χειρότερο είναι η ταχύτητα. Σαν μπαμπού ξεπετάγονται. Εικοσιτέσσερις ώρες δεν ελέγχω το πηγούνι μου και μέχρι να επιστρέψω χρειάζεται αποψίλωση, όχι τσιμπιδάκι.

Μα είναι δουλειά αυτή; Σας ρωτάω!

Να! Χθες δεν υπήρχε τίποτα και σήμερα έχει φυτρώσει μια τρίχα που με δυσκολια την ξεχωρίζεις από συρματόσχοινο της γέφυρας Ρίου Αντιρρίου. Τη βγάζω και θέλω ράμματα στον θύλακα γιατί είναι σαν κρατήρας! 

Και μετά ακούγεται από κάπου μέσα μου: 

"I'll be back..." 

Schwarzenegger κι έτσι ρε!

Τέλος! Οι τρίχες είναι συνδικαλίστριες. Βγάζεις μία... Την επόμενη μέρα εμφανίζονται δύο στη θέση της σε ένδειξη διαμαρτυρίας και συμπαράστασης.

Και το πιο εκνευριστικό είναι ότι δεν έχω καν κλιμακτήριο ακόμα! 

Δηλαδή όταν μπω τι θα γίνει; 

Θα κάνω κάθε πρωί κόντρα ξούρα με πινέλο και σαπούνι; 

Θα βρω μπαρμπέρη με πρόγραμμα επιβράβευσης "Στα δέκα ξυρίσματα, το ενδέκατο δώρο" και όποτε με βλέπει θα με ρωτάει "όπως πάντα κυρία Μαρία, ε;"

Εγώ πάντως απαιτώ τα δικαιώματά μου. 

Ή δώστε μου όλο το πακέτο κλιμακτηρίου... 

Ή πάρτε πίσω το demo! 

Μεσοβέζικα δεν γουστάρω!