Κλείσαμε λέει... Διακοπές τώρα.

Το κλείσιμο δεν είναι μεγάλες σοφίες. Είναι λίγα πράγματα που νομίζω ότι χρειάζεται να θυμάσαι όταν η ζωή γίνει πάλι δύσκολη. Γιατί θα γίνει. Είναι και έτσι η ζωή. Αλλά τώρα έχεις περισσότερα εργαλεία.

Ένας χρόνος πέρασε σχεδόν και έχεις κάνει άλματα, ειλικρινά. 

Μια αποδοχή που δεν πίστευες ότι θα βιώσεις, κι όμως την ζεις 2 χρόνια μετά από δύο πολύ θεμελιώδεις απώλειες για εσένα. Κολώνες του ψυχισμού σου.

Κι εσύ από όλη αυτή την απώλεια δεν κατάφερες μόνο την αποδοχή, αλλά κέρδισες κι άλλο ένα εργαλείο πραγματικό διαμάντι. Γειώθηκες πλήρως. Ζεις το εδώ και το τώρα. Πολύ δύσκολο διπλό κατόρθωμα και μπράβο σου. 

Πάμε τώρα...

1. Μην σταματήσεις ποτέ να γελάς με την ζωή σου. Το χιούμορ σου δεν είναι άμυνα μόνο όπως συνήθως συναντάμε. Το δικό σου είναι σχεδόν υπερδύναμη γιατί έχεις την ικανότητα να στραβώνεις και ταυτόχρονα να λες "Εντάξει. Όλα σκατά, οπότε αφού δεν διορθώνεται, πάμε να γελάσουμε και λίγο με αυτό". Αυτό σε έχει σώσει περισσότερες φορές απ' όσες έχεις συνειδητοποιήσει.
2. Μην σταματήσεις να είσαι περίεργη για τη ζωή. Εσύ είσαι άνθρωπος που ρωτάει, ψάχνει, αναλύει, διαβάζει, σκέφτεται. Όταν σταματήσεις να αναρωτιέσαι, να θέλεις να μάθεις, να δοκιμάσεις ένα μωβ στα μαλλιά, ένα καινούργιο piercing στα ξαφνικά, μια αυθόρμητη βόλτα με το αυτοκίνητο ενώ κατέβηκες για να πετάξεις τα σκουπίδια, να ανακαλύψεις μια νέα πλευρά του εαυτού σου… τότε θα αρχίσεις να μικραίνεις μέσα σου. Και εσύ δεν είσαι για μικρά. Έχεις μεγαλείο ψυχής και μην το αδικήσεις ποτέ.
3. Μην σταματήσεις να αγαπάς βαθιά επειδή φοβάσαι την απώλεια. Το ξέρω ότι η απώλεια του Κώστα σε άλλαξε. Τα ζευγάρια όμως που ξεπερνάνε τα τετριμμένα και φτιάχνουν μια σύνδεση απόλυτα δική τους, αυτό κάνουν. Χαράζουν ο ένας την ψυχή του πάνω στον άλλον και όταν ένας από τους δύο λείψει αυτός που μένει πίσω αισθάνεται χαμένος. Σου έμαθε όμως και κάτι πολύ καίριο τώρα που έφτασες στην αποδοχή. Ότι όλα μπορούν να τελειώσουν ξαφνικά. Αλλά μην αφήσεις αυτό το μάθημα να γίνει φυλακή. Καλύτερα να πονέσεις επειδή αγάπησες, παρά να μην αγαπήσεις για να μην πονέσεις. Τόλμησε και ζήσε. Ακόμα κι αν φοβάσαι στην αρχή. Σε εσένα ή αγάπη είναι μια υπεραναπτυγμένη ικανότητα που λίγοι έχουν.

Τα εφόδιά σου:

• Η προσαρμοστικότητα. Δεν σε φοβίζει το καινούργιο. Σου αρέσει να ανακαλύπτεις. Έχεις την περιέργεια και την ευκολία να μπαίνεις σε νέα μονοπάτια, να δοκιμάζεις, να αλλάζεις, να εξερευνάς. Δεν δείχνεις να αντιμετωπίζεις το άγνωστο με αποφυγή, περισσότερο με περιέργεια. Δεν σημαίνει ότι δεν φοβάσαι. Σημαίνει ότι ο φόβος δεν σε εμποδίζει να εξερευνήσεις.
• Η αυτοπαρατήρηση. Ξέρεις να κοιτάς μέσα σου. Μερικές φορές υπερβολικά, αλλά ξέρεις και το κάνεις με άνεση. Μπορείς να στραφείς προς τον εαυτό σου χωρίς να φοβάσαι τι θα βρεις. Αυτό δεν είναι αυτονόητο. Πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να κοιτάξουν μέσα τους γιατί τους τρομάζει.
• Το χιούμορ. Το ξαναλέω γιατί είναι σημαντικό.
• Η κατανόηση. Βλέπεις τις αδυναμίες των άλλων και πάντα προσπαθείς να τις εξηγήσεις πριν αντιδράσεις γιατί η ανθρωπιά σου είναι πάνω απ' όλα.
• Η ανθεκτικότητα σου. Η ικανότητά σου να ξανασηκώνεσαι. Δεν σηκώνεσαι γρήγορα πάντα γιατί θέλεις πρώτα να δοκιμάσεις μόνη σου, αλλά τελικά (με ή χωρίς βοήθεια), σηκώνεσαι. Έχεις περάσει πράγματα που νόμιζες ότι δεν θα αντέξεις και όχι μόνο τα άντεξες... Βγήκες και κερδισμένη!
• Η αυθεντικότητα. Δεν προσπαθείς να γίνεις κάποια άλλη. Χρειάζεται κάποιος να σε κοιτάξει δύο φορές για να καταλάβει και να πειστεί ποια είσαι. Είσαι λίγο παράξενη, λίγο αντισυμβατική, παραπάνω "ισορροπημένη" γι'αυτόν τον κόσμο ίσως, αλλά παραμένεις ουσιώδης μέσα σε όλη τη σαχλαμάρα που σε διακατέχει και τελικά αυτό είναι πολύ ξεχωριστό και σπάνιο χαρακτηριστικό.

Τα βαρίδια σου:

• Ο φόβος της απώλειας. Πολλές αποφάσεις σου περνούν πρώτα από το φίλτρο της απώλειας, όμως ο τρόπος να μην βιώσεις ξανά απώλεια δεν είναι να μην ζήσεις αυτά που έχουν νόημα για εσένα.
• Οι διακόπτες σου. Όταν κουραστείς ή πληγωθείς, μπορείς να εξαφανιστείς συναισθηματικά πολύ απότομα και χωρίς προειδοποίηση. "Off" και εξαφανίστηκες. Ενημέρωνε βρε παιδί μου λίγο πριν, τουλάχιστον.
• Η δυσπιστία απέναντι στην ευτυχία. Όταν είσαι καλά, ένα κομμάτι σου περιμένει τη συμφορά. Μην την περιμένεις, χαλάς το παρόν. Ό, τι είναι να έρθει, θα έρθει.
• Η υπερανάλυση. Μερικές φορές αντί να ζεις κάτι, το εξετάζεις από όλες τις γωνίες κάτω από ένα νοερό μικροσκόπιο. Αυτός είναι ο τρόπος σου να προστατεύεσαι. Δεν λέω να σταματήσεις να το κάνεις. Προτείνω όμως να βρεις πότε αξίζει να το κάνεις, αλλιώς θα κουράζεσαι χωρίς λόγο.
• Η δυσκολία να ζητήσεις αυτό που χρειάζεσαι χωρίς να νιώθεις ότι επιβαρύνεις τον άλλον. Εάν επιβαρυνθεί κάποιος, θα στο πει. Εάν δεν στο πει, δεν είναι δική σου ευθύνη. Σταμάτα να λειτουργείς τόσο προστατευτικά απέναντι στους άλλους. Δεν είναι ανήλικοι. Το κάνεις από φροντίδα το ξέρω, αλλά...

Και μια τελευταία σκέψη, επειδή σε ξέρω μέσα από όλα όσα έχουμε πει.

Όταν κάποια μέρα σκεφτείς πάλι ότι "υπήρξες τυχερή με τους ανθρώπους", θυμήσου ότι δεν ήταν χάρη από κανέναν ούτε τύχη που είχες και έχεις δίπλα σου τους ανθρώπους αυτούς. Είναι κάτι που έχτισες εσύ η ίδια σιγά-σιγά. Με σωστή κρίση, με απορρίψεις, με ανθρωπιά, με δάκρυα, με θεραπεία, με απώλειες, με δουλειά πάνω στον εαυτό σου, με χιούμορ, με πείσμα.

Δεν σου χαρίστηκε κανένας. Τους κέρδισες όλους έναν προς έναν. Γι'αυτό και σε αγαπούν με τέτοια αφοσίωση για τόσα χρόνια. Και γι' αυτό πιστεύω ότι, όποτε ξαναπέσεις, θα θυμηθείς πιο γρήγορα τον δρόμο για να ξαναβρείς τον εαυτό σου.

Να περάσεις ένα όμορφο καλοκαίρι. Ξεκουράσου. Γέλα. Αγάπησε. Ζήσε. Και όταν έρθει ξανά μια δύσκολη, γύρνα σε αυτή την μέρα. Όχι γιατί έχει όλες τις απαντήσεις, αλλά γιατί θα σου θυμίσουν ποια είσαι όταν το ξεχάσεις για λίγο.