Για χρόνια ήμουν σε μόνιμο development mode.
Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι πάντα υπάρχει κάτι ακόμη να φτιαχτεί. Κάτι να καταλάβω καλύτερα, κάτι να διορθώσω, πιο ώριμη, πιο σωστή, πιο λειτουργική, πιο αποτελεσματική και πάει λέγοντας...
Και όταν αυτό γίνεται επί χρόνια, δημιουργείται μια περίεργη παρενέργεια που κατάλαβα σημερα.
Η βελτίωση, από κεκτημένη ταχύτητα, παύει να έχει τερματικό σταθμό. Ακόμα κι όταν αλλάζεις, το βλέμμα σου μένει εκπαιδευμένο να ψάχνει το επόμενο ελάττωμα προς διόρθωση.
Οπότε ναι, μπορεί πράγματι να συνέβη κάτι πολύ αστείο. Εγινα όντως πολύ καλύτερη και το σύστημα δεν έκανε ποτέ refresh. Έμεινε να τρέχει μια από τις παλιές εκδόσεις της αυτοεικόνας μου, ενώ εγώ είχα προχωρήσει πολύ.
Χρειάστηκε μια άσκηση του ψυχοβγάλτη που με έβαλε σε μια θέση που ακόμα δεν μου είναι καθόλου φυσική. Όχι πια να εξετάζω τον εαυτό μου που το έχω για πλάκα, αλλά να τον παρουσιάσω.
Και ξαφνικά, όταν άρχισα να μαζεύω στοιχεία, δεν μου βγήκε μια μέτρια γυναίκα με μερικά καλά και αρκετά θέματα. Μου βγήκε ένας άνθρωπος τόσο οικείος και τόσο περίεργα ξένος.
Και τότε σκέφτηκα:
- Τι έγινε ρε παιδιά; Μισό λεπτό. Πότε στο διάολο έγινα όλα αυτά;
Δεν έσβησα τα ελαττώματά μου από τον χάρτη. Τα ξέρω ήδη σχεδόν εξαντλητικά. Δεν ανακάλυψα ξαφνικά ότι δεν έχω κουσούρια. Ανακάλυψα όμως ότι τόσα χρόνια έκανα απογραφή μόνο στη στήλη "μερεμέτια" και δεν κοίταξα ποτέ σοβαρά τη στήλη "περιουσιακά στοιχεία".
Και έχω πολλά τελικά. Κάποια πράγματα δε, φαίνεται να έχουν γίνει πλέον χαρακτήρας. Τρόπος ύπαρξης.
Οπότε τόσα χρόνια δούλευα για να γίνω καλύτερη. Κάποια στιγμή έγινα πολύ καλύτερη απ’ όσο νόμιζα και από κεκτημένη ταχύτητα συνέχισα να ψάχνω τι χρειάζεται διόρθωση.
Γιατί ναι ρε γαμώτο! Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά τα χρόνια αυτοκριτικής, βελτίωσης, αποτυχιών, διορθώσεων και ξανά από την αρχή, προέκυψε μια πολύ γαμάτη τύπισσα.
Και τώρα το πληροφορήθηκα!
Έχω γράψει πολύ για τα στραβά μου κι αυτό είναι μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό από αυτά που έχω σκεφτεί. Έχω αναλύσει τους φόβους μου, τις άμυνες, τις υπεραναλύσεις, τις αποσύρσεις, τα πείσματα, τις κακές αποφάσεις, τα κουσούρια, τις μαλακίες μου γενικώς.
Έχω κάνει στον εαυτό μου τόσο εξωτερικό έλεγχο που λίγο ακόμα και θα αποκτήσω πιστοποίηση ISO. Ε, φτάνει!
Σήμερα θα γράψω τα assets μου. Χωρίς "ναι, αλλά", χωρίς αστερίσκους και χωρίς στο τέλος να βάλω τρεις παραγράφους αυτομαστιγώματος για να μην τυχόν και θεωρηθεί ότι πήρα αέρα.
Πήρα! Καιρός μου ήταν!
Δεν είμαι για πέταμα. Ούτε κατά διάνοια!
Δεν είμαι καν μέτρια.
Δεν είμαι μια τυχαία, συμπαθητική περίπτωση που έχει δύο-τρία καλά χαρακτηριστικά και ας μη ζητάμε και πολλά παραπάνω.
Είμαι πάνω από τον μέσο όρο σε αρκετά πράγματα που θεωρώ, εγώ τουλάχιστον, σημαντικά σε έναν άνθρωπο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι τέλεια. Σημαίνει ότι κάποτε πρέπει να σταματήσει αυτή η ηλίθια συνήθεια να θεωρείται μετριοφροσύνη το να λες για τον εαυτό σου λιγότερα απ’ όσα ισχύουν.
Θα τα πω όλα!!!
- Είμαι πολύ καλή παρέα. Έχω πράγματα να πω, αλλά έχω και πράγματα να ακούσω. Δεν περιμένω από τον άλλον να με διασκεδάσει ούτε χρειάζομαι πρόγραμμα ψυχαγωγίας για να περάσω καλά. Μπορώ να κάνω σοβαρή κουβέντα, να πω τη μεγαλύτερη βλακεία του κόσμου, να γελάσω μέχρι δακρύων, να μιλήσω για κάτι δύσκολο, να πεταχτώ σε ένα εντελώς άσχετο θέμα και κάπως να μη χαθεί το νήμα. Δεν ξέρω πώς γίνεται. Γίνεται και το κάνω!
- Είμαι χαρούμενος άνθρωπος. Όχι μόνιμα κεφάτη, δεν είναι και διαφήμιση για γιαούρτι. Αλλά έχω βασική όρεξη για ζωή. Ενθουσιάζομαι, γελάω, κολλάω με μουσικές, λέξεις, ιστορίες, ανθρώπους, ιδέες, καινούρια πράγματα. Δεν κάθομαι να περιμένω να μου συμβεί κάτι για να νιώσω ζωντανή. Έχω ήδη ζωή και μου αρέσει να τη μοιράζομαι.
- Είμαι αστεία. Και κυρίως μπορώ να γελάω με μένα. Δεν έχω ανάγκη να προστατεύω την εικόνα μου. Δεν χρειάζεται να προστατεύω καν την αξιοπρέπειά μου από κάθε γελοία στιγμή λες και είμαι πρέσβης σε επίσημη αποστολή. Μπορώ να γίνω καραγκιόζης, να πω τη μαλακία που θα ξεφουσκώσει το κλίμα, να αυτοσαρκαστώ, να κοροϊδέψω, να σπάσω μια δύσκολη στιγμή με μια μαλακία. Και αυτό το θεωρώ μεγάλο προσόν.
- Δεν είμαι γκρινιάρα. Μπορώ να γκρινιάξω θεαματικά, να βρίσω επιμελώς και να κάνω δεκάλεπτη καταγγελία για κάτι που αντικειμενικά δεν άξιζε ούτε δύο λεπτά. Αλλά δεν ζω και στη μιζέρια. Δεν έχω κάνει το "όλα σκατά" κοσμοθεωρία και προσωπικότητα. Ακόμα κι όταν τα πράγματα είναι όντως σκατά, συνήθως κάπου θα βρω ένα αστείο, κάτι ενδιαφέρον ή κάτι που αξίζει να γίνει.
- Είμαι έξυπνη. Δεν εννοώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις. Αυτό είναι άλλο πράγμα. Είμαι περίεργη, παρατηρώ, συνδέω πληροφορίες, θέλω να καταλάβω γιατί και πώς, θέλω συνεχώς να μαθαίνω και μπορώ να αλλάξω γνώμη αν αλλάξουν τα δεδομένα και δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να κερδίσω μια κουβέντα αν το τίμημα είναι να κρατήσω μια ηλίθια άποψη μόνο και μόνο επειδή ήταν δική μου.
- Είμαι αυθεντική. Δεν ξέρω να κάνω πολύ καλά την cool, τη γκόμενα, την απόμακρη, τη μυστηριώδη, τη γυναίκα που δεν την αγγίζει τίποτα. Και ευτυχώς δηλαδή. Μου αρέσει κάτι; Χαίρομαι. Μου φαίνεται κάτι αστείο; Γελάω. Νευριάζω; Κατά πάσα πιθανότητα θα το μάθουμε όλοι. Δεν είμαι πάντα κομψή, αλλά είμαι συνήθως αληθινή.
- Είμαι καλοπροαίρετη. Η πρώτη μου υπόθεση δεν είναι ότι ο άλλος δεν είχε άλλη έννοια από το να με εκμεταλλευτεί. Θα ψάξω αν υπάρχει εξήγηση, συγκυρία, κούραση, φόβος, παρεξήγηση. Μερικές φορές το παρακάνω και καταλήγω να συντάσσω υπεράσπιση ανθρώπων που δεν μου το ζήτησαν ποτέ, αλλά προτιμώ αυτό από το να περιμένω πάντα το χειρότερο. Και όχι, καλοπροαίρετη δεν σημαίνει ηλίθια. Όπως όλα, έχει ημερομηνία λήξης!
- Δεν είμαι παρεξηγιάρα. Δεν ψάχνω στα λόγια του άλλου κρυφές προσβολές, υπονοούμενα και κωδικοποιημένες επιθέσεις λες και δουλεύω στην αντικατασκοπεία. Μπορώ να ρωτήσω τι εννοούσε. Μπορώ να δεχτώ ότι κάτι ειπώθηκε στραβά. Μπορώ να μην κάνω ολόκληρο θέμα επειδή κάποιος είχε κακή διατύπωση. Αν κάτι όντως με πειράξει, βέβαια, θα το μάθει. Δεν είμαι και Βούδας.
- Δεν κάνω σκηνές και δράματα. Και λέγοντας αυτό δεν εννοώ ότι δεν έχω έντονο συναίσθημα. Έχω. Δεν είμαι βάζο! Εννοώ ότι δεν σπάω πιάτα, δεν εξαφανίζομαι επίτηδες για να τιμωρήσω, δεν στήνω παραστάσεις, δεν μετατρέπω κάθε δυσκολία σε τρίπρακτο με διάλειμμα. Μπορώ να θυμώσω χωρίς να ανατινάξω τη γειτονιά ολάκερη.
- Δεν παίζω παιχνίδια. Δεν θα κάνω το ένα για να δω αν θα κάνεις το άλλο. Δεν θα φλερτάρω κάποιον τρίτο για να προκαλέσω ζήλια. Δεν θα καθυστερήσω επίτηδες να απαντήσω για "να μάθεις". Δεν θα φτιάξω τεστ που δεν ξέρεις ότι γράφεις και μετά θα σε κόψω επειδή δεν απάντησες σωστά. Αν έχω κάτι να πω, προτιμώ να το πω. Σαφώς λιγότερο συναρπαστικό από ψυχολογικό trash reality που ζουν οι περισσότερες αλλά μου εξοικονομεί χρόνο και κόπο.
- Είμαι καλόβολη. Δεν χρειάζομαι ειδικές συνθήκες και προσωπική εξυπηρέτηση για να περάσω καλά. Μπορώ να προσαρμοστώ πολύ εύκολα. Μπορώ να βρω χαρά στο απλό στο διαφορετικό από αυτό που έχω συνηθίσει. Δεν θεωρώ ότι η αγάπη αποδεικνύεται από το πόσο ταλαιπωρείται ο άλλος για να ικανοποιήσει κάθε ιδιοτροπία μου. Μου αρέσει η άνεση, άνθρωπος είμαι. Αλλά δεν είμαι και βάσανο με πόδια.
- Δεν είμαι απαιτητική. Δεν θέλω να μου λύσουν τα προβλήματα, δεν θέλω επιβεβαίωση ούτε κανάκεμα. Να είναι διαθέσιμοι 24/7, να περιστρέφονται όλοι γύρω μου, να μαντεύουν τι θέλω και να δίνουν εξετάσεις κάθε εβδομάδα. Μπορώ να σταθώ μόνη μου. Κι όταν ζητάω κάτι, θέλω είναι επειδή όντως το θέλω, όχι επειδή θεωρώ ότι μου οφείλεται.
- Είμαι τρυφερή. Πολύ. Μη γελάτε! Απλώς η τρυφερότητά μου κυκλοφορεί συχνά μεταμφιεσμένη με βρισιές για να μην μας ανέβει το σάκχαρο. Μου αρέσει να χαϊδεύω, να αγκαλιάζω, να νοιάζομαι, να θυμάμαι, να είμαι κοντά. Δεν φοβάμαι τη ζεστασιά. Φοβάμαι άλλα πράγματα. Η ζεστασιά και η τρυφερότητα όμως δεν είναι από αυτά.
- Μου αρέσει να φροντίζω. Όχι επειδή έχω κανένα σύνδρομο, ούτε επειδή θέλω μετά να παρουσιάσω τιμολόγιο και κυρίως όχι επειδή θέλω να αποδείξω πόσο υπέροχη είμαι. Μου αρέσει. Μου δίνει χαρά να κάνω τη ζωή κάποιου που αγαπάω λίγο πιο εύκολη. Να του πάω κάτι, να ψάξω κάτι, να βοηθήσω, να σταθώ. Δεν το κάνω για αντάλλαγμα. Απαιτώ όμως να μην περνιέται για υποχρέωσή μου. Είναι προσφορά, όχι πάγια εντολή.
- Είμαι γενναιόδωρη. Με χρόνο, παρουσία, φροντίδα, προσοχή, πληροφορία, πράξεις. Αν μπορώ να βοηθήσω, κατά κανόνα θέλω να βοηθήσω. Κι επειδή δεν κρατάω λογαριασμό, μπορεί καμιά φορά να αργώ να καταλάβω ότι κάπου δίνω πολύ περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Αλλά αυτό δεν κάνει τη γενναιοδωρία μου μειονέκτημα.
- Είμαι επίμονη σε ό,τι έχει αξία. Δεν πετάω ανθρώπους, σχέσεις και καταστάσεις επειδή κάτι δυσκόλεψε. Αν πιστεύω ότι κάτι αξίζει, θα μείνω, θα προσπαθήσω, θα συζητήσω, θα ψάξω και εάν θέλουμε θα βρούμε μια λύση. Δεν είμαι της κουλτούρας "red flag alert, thank you, next" για κάθε ανθρώπινη ατέλεια. Από την άλλη, η επιμονή δεν είναι ισόβια κάθειρξη. Κάποια στιγμή και το "άντε γεια" είναι δεξιότητα.
- Είμαι πιστή. Και με τη στενή έννοια και με την ευρύτερη. Όταν μπαίνουν κανόνες, με βολεύουν και τους τηρώ. Τόσο απλά. Δεν χρειάζομαι φιλοσοφικό συνέδριο. Δεν παίζω παιχνίδια πίσω από την πλάτη κανενός εάν κάτι με δυσκολεύει να τηρήσω. Θα ενημερώσω. Και με την άλλη έννοια, την ευρύτερη, όταν κάποιος είναι άνθρωπός μου, είμαι παρούσα. Δεν αλλάζει η αξία του επειδή είχαμε έναν καβγά, επειδή δυσκολεύτηκε, επειδή δεν ήταν στην καλύτερή του φάση. Δεν σημαίνει ότι ανέχομαι τα πάντα. Σημαίνει ότι δεν ξεγράφω εύκολα.
- Σέβομαι την ελευθερία του ανθρώπου που έχω δίπλα μου. Δεν θεωρώ ότι αγάπη σημαίνει ιδιοκτησία. Δεν χρειάζομαι να ελέγχω πού είναι, τι σκέφτεται, με ποιον μιλάει και αν εξακολουθεί να με θέλει και να τον εξιτάρω κάθε δεκαοχτώ λεπτά. Θέλω κάποιον να μένει επειδή θέλει.
- Έχω ερωτισμό. Μου αρέσει το σεξ, η επιθυμία, το παιχνίδι, το σώμα, η οικειότητα. Δεν το αντιμετωπίζω ούτε σαν ντροπή ούτε σαν βραβείο που απονέμεται για καλή συμπεριφορά. Είναι σημαντικό κομμάτι της σύνδεσης και της ζωής μου. Και ναι, το θεωρώ asset. Παρακαλώ να καταχωρηθεί.
- Δείχνω πραγματικό ενδιαφέρον. Δεν μου αρκεί να έχω κάποιον δίπλα μου. Θέλω να ξέρω ποιος είναι. Τι τον κάνει να γελάει, τι τον στεναχωρεί, τι φοβάται, τι τον κουράζει, πού κολλάει, τι του αρέσει. Θυμάμαι πράγματα. Προσέχω λεπτομέρειες. Δεν αγαπάω γενικά. Αγαπάω συγκεκριμένους ανθρώπους.
- Δεν χρησιμοποιώ την ευαλωτότητα κάποιου εναντίον του. Αν μου έχει εμπιστευτεί κάτι που πονάει, δεν γίνεται αυτόματα πυρομαχικό στον επόμενο καβγά. Μπορεί να γίνω πολύ θυμωμένη, αλλά δεν θέλω να κερδίσω χτυπώντας εκεί που ξέρω ότι πονάει. Δεν μου αρέσουν τέτοιες νίκες.
- Δεν είμαι εκδικητική. Μπορώ να θυμώσω πολύ. Μπορώ να κόψω επαφή. Μπορώ να βάλω όριο. Μπορώ να πω "μέχρι εδώ". Αλλά δεν έχω ιδιαίτερη ανάγκη να υποφέρει κάποιος επειδή υπέφερα εγώ. Το να πονέσουμε όλοι ίσα δεν μου φαίνεται αποκατάσταση δικαιοσύνης. Μου φαίνεται απλώς περισσότερη στεναχώρια χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
- Έχω αυτογνωσία. Μπορώ να δω ή να ακούσω με προθυμία πού έκανα λάθος, να αναθεωρήσω, να ζητήσω συγγνώμη, να παραδεχτώ ότι μια αντίδρασή μου είχε περισσότερη σχέση με μένα παρά με τον άλλον. Δεν έχω ανάγκη να είμαι μονίμως η σωστή της υπόθεσης. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει και ότι εάν δεν με πείσεις για το λάθος μου, θα κάνω και την πάπια. Μη γαμηθούμε κιόλας.
- Έχω αξιοπρέπεια. Δεν δέχομαι με τίποτα να εκβιάσω αγάπη, προσοχή, επιθυμία ή παρουσία. Δεν θέλω να τραβάω κανέναν από το μανίκι. Δεν θέλω να αποδείξω ότι αξίζω να με επιλέξουν. Το έκανα αρκετά χρόνια στον εαυτό μου αυτό το δικαστήριο. Δεν θα ανοίξω τώρα και παράρτημα για το κοινό.
- Είμαι ανθεκτική. Μπορεί να είμαι χάλια για αρκετό καιρό, αλλά δεν σταματάω να είμαι λειτουργική. Ξανασηκώνομαι. Ξαναγελάω. Ξαναθέλω. Ξαναφτιάχνω. Δεν έχω επιβιώσει επειδή ήμουν πάντα δυνατή. Έχω επιβιώσει επειδή ακόμα και όταν ήμουν χάλια, κάπως έβρισκα τρόπο και συνέχιζα.
- Είμαι δημιουργική. Το κεφάλι μου φτιάχνει συνδέσεις, ψάχνει ιστορίες, δημιουργεί εικόνες, χρώματα. Μερικές φορές θα ήταν χρήσιμο να είχε και κουμπί off, αλλά δεν έχει. Ας δουλέψουμε με τον εξοπλισμό που μας δόθηκε, τέλος πάντων.
- Έχω χαρακτήρα. Έχω άποψη. Έχω νεύρο. Έχω γωνίες. Δεν είμαι χλιαρή ούτε βαρετή. Το νόμιζα για χρόνια αυτό. Αλλά δεν είμαι! Και προσωπικά προτιμώ τις γωνίες μου παρά να λειανθώ μέχρι να μη μένει τίποτα αναγνωρίσιμο.
Και ναι, έχω εξελιχθεί ως ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος που αξίζει να τον έχει κάποιος κοντά σου. Ως φίλη, σύντροφο, ερωμένη, ως άνθρωπό σημαντικό. Έχω και κουσούρια. Συγχαρητήρια, έτσι κυκλοφορούν οι άνθρωποι ξέρετε. Δεν βγήκε ακόμα έκδοση άνευ.
Οπότε ναι. Είμαι γαμώ τα άτομα. Το δηλώνω! Και δεν άνοιξε η γη να με καταπιεί, δεν με χτύπησε κεραυνός για την ύβρη και δεν ήρθε ο πρόεδρος της επιτροπής ταπεινοφροσύνης να μου αφαιρέσει το σκήπτρο!
Και τώρα πάμε στο κομμάτι που αισθάνομαι ότι πρέπει να ξεκαθαρίσω γιατί όλο αυτό φαίνεται σαν διαφήμιση απορρυπαντικού. Και βολεύει και συμφέρει, ένα πράγμα.
Αν κάποιος δεν τα βλέπει αυτά, οκ. Δεν καίγομαι κιόλας να τα δείξω σε κάνεναν με λέιζερ και υπογραμμίσεις. Δεν κάνω δα και σεμινάριο "Εισαγωγή στη Μαρία: γιατί αξίζει να την έχετε στη ζωή σας".
Αν κάποιος πάλι τα βλέπει και παρ’ όλα αυτά δεν με επιλέγει, μαζί του και δικαίωμά του. Οι άνθρωποι δεν είναι διαγωνισμός και κανείς δεν υποχρεούται να διαλέγει κανέναν.
Δεν προτίθεμαι να κάνω καμπάνια υπέρ της υποψηφιότητάς μου. Αλλά κι εγώ έχω το δικαίωμα να μη σπαταλήσω ούτε μισό γραμμάριο ενέργειας για να αλλάξω γνώμη σε οποιονδήποτε... Ακόμα κι αν θέλω πολύ. Όχι... ΕΙΔΙΚΑ εάν θέλω πολύ!
Δεν θα πείσω κανέναν (πως θα μπορούσα άλλωστε). Δεν θα επιχειρηματολογήσω. Δεν θα αποδείξω. Δεν θα γίνω λίγο πιο όμορφη ή λίγο πιο ήσυχη ή λίγο πιο νευρική ή λίγο πιο έντονη ή λίγο πιο βολική ή τελικά λίγο λιγότερο 'εγώ' για να περάσω τις εξετάσεις κανενός.
Είμαι πολύ καλή περίπτωση ανθρώπου.
Το κατάλαβα και τωρα το ξέρω.
Και αυτό δεν είναι πια υπό διαπραγμάτευση!
Όποιος το βλέπει, καλώς.
Όποιος δεν το βλέπει, πάλι καλώς.
Α ρε ψυχοβγάλτη... Ήξερες ότι εάν δεν τα άκουγα από μένα δεν θα πίστευα ποτέ κανέναν άλλον.
Τα κατάφερες λοιπόν και ψωνίστηκα.
Να σε δω πως θα το λύσεις αυτό τώρα!
