Για όλους έρχεται

Να σου πω κάτι…Η ζωή, αργά ή γρήγορα, θα σε απογυμνώσει, θα σε ταπεινώσει . Όχι από εμπάθεια, αλλά από μια βαθιά, σχεδόν νομοτελειακή ανάγκη να σου θυμίσει τα όριά σου. Για χρόνια, οχυρωμένος πίσω από μια νεύρωση ελέγχου, πίστευες πως κρατάς τα σκοινιά.

Μέχρι που έρχεται η ρωγμή. Μια απώλεια, μια διάψευση, ένα σώμα που νοσεί, ή απλώς ένα βράδυ που κοιτάς το ταβάνι. Εκεί καταλαβαίνεις πως ούτε οι τραπεζικοί λογαριασμοί, ούτε η κοινωνική βιτρίνα, ούτε οι ακαδημαϊκοί τίτλοι, ούτε καν οι πιο εκλεπτυσμένες σου άμυνες μπορούν να εξαγοράσουν την εξαίρεσή σου από την ανθρώπινη συνθήκη. Σε αυτή τη στιγμή της συντριβής, δεν χάνεις τον εαυτό σου χάνεις την ψευδαίσθηση του εαυτού σου. Πεθαίνει ο πρωτογενής ναρκισσισμός που σε ήθελε άτρωτο, η παιδική φαντασίωση ότι η πραγματικότητα σου χρωστάει ένα προνομιακό σενάριο. Είναι παράδοξη η υπαρξιακή ταπείνωση. Μοιάζει με θάνατο, αλλά είναι γέννηση. Διαλύει τον κατασκευασμένο, «λειτουργικό» σου εαυτό και, μέσα από τα συντρίμμια, σου επιτρέπει για πρώτη φορά να συναντηθείς με τον αληθινό…αυτόν που δεν χρειάζεται να είναι τέλειος για να δικαιούται να υπάρχει.

Θα έρθει αυτή η στιγμή…Για όλους έρχεται…

Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος