05 Δεκεμβρίου 2025
28 Νοεμβρίου 2025
25 Νοεμβρίου 2025
18 Νοεμβρίου 2025
10 Νοεμβρίου 2025
Μπαίνει η ελεύθερη βούληση σ’ ένα μπαρ και λέει:
Την κοιτάνε το άγχος, το τραύμα, η ανασφάλεια, η παιδική ηλικία, η φοβία, το ένστικτο επιβίωσης και το marketing, και της λένε:
- Χαλάρωσε αγάπη μου, εμείς κερνάμε σήμερα.
Έτσι είναι η ελεύθερη βούληση.
Δεν αποφασίζεις εσύ. Αποφασίζει όλη η ψυχολογική σου πολυκατοικία, κι εσύ απλά το μαθαίνεις τελευταίος, σαν διαχειριστής που του σπάνε τον θερμοσίφωνα και του λένε “δεν ξέρουμε ποιος το έκανε”.
09 Νοεμβρίου 2025
31 Οκτωβρίου 2025
Σοβαρά.
Αν ήξερα ότι με διάβαζαν, θα άρχιζα τα “πρόσεχε τι λες”, “μήπως είπα πολλά;”, “να το μαζέψω λίγο;” και μετά θα στήριζα ένα ρόλο αντί για να προσπαθώ να απλώσω τον εαυτό μου με λέξεις.
Γράφω γιατί αν δεν τα βγάλω από μέσα μου, σαπίζουν. Γράφω για να μην κουβαλάω τα άπλυτα της ψυχής σαν βρώμικα πιάτα που τα ξεπλένεις με το χέρι και τα ξαναβάζεις στο ντουλάπι. Γράφω για να μπορώ να ανασαίνω.
28 Οκτωβρίου 2025
Μνημονεύονται σήμερα, μετά τιμών, τα τάπερ. Μάρτυρες φαγητών που κάποτε ζεμάταγαν κοτόσουπα και μύριζαν νοιάξιμο.
Στις κοιλιές τους είχαν αποθηκευτεί, μακαρόνια, πατατοσαλάτα, μπιφτέκια, γίγαντες και ανόθευτη ελπίδα.
Έπειτα, μεταφέρθηκαν σε άλλα σπίτια, όπου έμειναν στο ψυγείο μαζί με την αποφασιστικότητα του νυν κατόχου τους.










