Παιχνίδια ελέγχου
Όταν μιλάω για έλεγχο, δεν εννοώ τους άλλους, ούτε τη χειραγώγηση. Δεν με ενδιέφερε ποτέ να ελέγχω ανθρώπους, συμπεριφορές ή εκβάσεις. Ναι, έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον έλεγχο, αλλά έχει να κάνει με τον προσανατολισμό μου. Όχι για να ορίζω άλλους, αλλά γιατί έχω ανάγκη να ξέρω πού πατάω, ακόμα κι όταν το έδαφος είναι ασταθές. Να ξέρω πού βρίσκομαι, τι μου συμβαίνει και γιατί. Όχι για να αποφύγω τον πόνο, αλλά για να μη χαθώ.
Ο έλεγχος για μένα δεν είναι εξουσία ούτε βεβαιότητα. Είναι χάρτης. Έχει να κάνει με την επίγνωση του περιβάλλοντός μου και την ανάγκη να μπορώ να λέω
"τώρα είμαι εδώ"
Ακόμα κι αν αυτό το "εδώ" με ενοχλεί, με πονάει, χρειάζεται να το υπομείνω, αλλάζει, μένει ή φεύγει.
Το αφήνω εδώ όπως είναι. Όχι ως κείμενο αυτοβελτίωσης. Ως κείμενο αυτοτοποθέτησης. Χωρίς συμπεράσματα. Χωρίς λύσεις.
Αυτά που ελέγχω
- Ελέγχω το αν θα δραστηριοποιηθώ ή αν θα μείνω λίγο ακόμα αδρανής.
- Ελέγχω το αν θα μιλήσω ή αν θα σωπάσω.
- Ελέγχω το χιούμορ και την ειρωνεία μου.
- Ελέγχω το πόσο θα ανοίξω και σε ποιον.
- Ελέγχω το σώμα μου στο μέτρο του τι του δίνω, τι του στερώ, πότε το ακούω και πότε το αγνοώ.
- Ελέγχω τις λέξεις μου. Όχι πάντα τα συναισθήματά μου, αλλά τις λέξεις ναι.
- Ελέγχω το αν θα μείνω σε έναν χώρο ή αν θα φύγω.
- Ελέγχω το αν θα συνεχίσω κάτι ή αν θα το σταματήσω.
- Ελέγχω τον ρυθμό μου. Πόσο επιταχύνω ή επιβραδύνω.
- Ελέγχω το πώς αφηγούμαι την ιστορία μου. Όχι τι μου συνέβη αλλά πώς μεταφράζω και επικοινωνώ αυτό που μου συνέβη.
- Ελέγχω τι δίνω και πόσο. Πόση διαθεσιμότητα προσφέρω. Πόση εγγύτητα αντέχω και πότε λέω "μέχρι εδώ". Πότε μπαίνω σε σχέση / σεξ / επαφή και με ποιους όρους.
- Τη στάση μου απέναντι στον πόνο. Αν θα τον αφήσω να υπάρχει χωρίς να τον εξηγώ, αν θα τον "δουλέψω" ή αν θα τον ζήσω, αν θα τον κάνω ταυτότητα ή εμπειρία.
Αυτά που δεν ελέγχω
- Δεν ελέγχω την γνώμη άλλων για μένα, ούτε τη συμπεριφορά τους. Αν με αντέχουν, με επιλέγουν ή με αποχωρίζονται.
- Δεν ελέγχω αν κάποιος φύγει, ειδικά αν όλα τα έκανα "σωστά".
- Δεν ελέγχω απώλειες, θανάτους, αρρώστιες. Ούτε τις μεγάλες, ούτε τις μικρές.
- Δεν ελέγχω τα σώματα των άλλων και τι επιθυμούν. Ούτε τα όριά τους.
- Δεν ελέγχω το βλέμμα των άλλων πάνω μου. Ούτε το τι θα δει. Ούτε τι θα σκεφτεί.
- Δεν ελέγχω ότι κάποιοι κύκλοι κλείνουν χωρίς "φταίχτη".
- Δεν ελέγχω το παρελθόν. Τι έγινε. Πώς έγινε. Ποιος ήταν τότε ο άλλος. Ποια ήμουν τότε εγώ.
- Δεν ελέγχω πότε θα φοβηθώ, θα ενοχληθώ ή θα λυπηθώ.
- Δεν ελέγχω τι αποκτά βάρος μέσα μου και τι όχι. Κάποια πράγματα απλώς με αφορούν χωρίς να με ρωτήσουν και κάποια όχι.
Η γκρίζα ζώνη (εκεί που παίζονται τα παιχνίδια)
- Ελέγχω μέχρι ενός σημείου το πόσο κοντά αφήνω κάποιον να έρθει. Αλλά όχι το αν, όταν έρθει, θα με πονέσει.
- Δεν ελέγχω τις επιθυμίες μου. Ελέγχω όμως τι κάνω με αυτές αφού έρθουν.
- Ελέγχω το πότε θα μπω σε κάτι. Όχι πάντα το πώς θα βγω αλλά πάντα τι θα μάθω από αυτό.
- Ελέγχω το να μείνω παρούσα. Όχι το αν ο άλλος θα κάνει το ίδιο.
- Ελέγχω το να είμαι ειλικρινής. Όχι το πώς θα μεταφραστεί αυτή η ειλικρίνεια από τον απέναντι.
Και κάπου εδώ...
Δεν ξέρω αν ο έλεγχος είναι ανάγκη, άμυνα ή αυταπάτη. Ξέρω μόνο ότι με καθησυχάζει να ξέρω πού πατάω. Ακόμα κι αν αυτό που πατάω είναι αέρας. Θέλω να ξέρω.
Και ίσως αυτό να είναι το μόνο "παιχνίδι ελέγχου" που είμαι διατεθειμένη να παίζω.