Υπάρχουν σατιρικά τραγούδια.
Και υπάρχει και το “Kinky Sex Makes the World Go ’Round” των Dead Kennedys, όπου κάποιος αποφάσισε ότι ο πιο λογικός τρόπος να σχολιάσει τον Ψυχρό Πόλεμο, την πολεμική βιομηχανία και τον καπιταλισμό ήταν να τα μετατρέψει όλα σε τηλεφωνικό σεξ.
Γιατί το κομμάτι είναι ένα spoken-word τηλεφώνημα ανάμεσα στη Μάργκαρετ Θάτσερ και έναν φανταστικό Secretary of War της κυβέρνησης Reagan.
Ο κύριος από την άλλη άκρη της γραμμής της εξηγεί ότι υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: η παγκόσμια οικονομία δεν τραβάει, τα εταιρικά κέρδη έχουν πέσει και χρειάζεται επειγόντως λίγη ανάπτυξη.
Η λύση;
Πόλεμος.
Να μπουν τα εργοστάσια όπλων σε πλήρη παραγωγή, να μαζευτούν οι άνεργοι νέοι, να τους δοθεί ένα αυτόματο και να σταλούν κάπου (οπουδήποτε) και, αν στην πορεία μειωθεί και λίγο ο "πλεονάζων πληθυσμός", τόσο το καλύτερο.
Στην άλλη άκρη της γραμμής η γυναίκα βογκάει όλο και πιο έντονα όσο οι προτάσεις γίνονται πιο φρικαλέες.
Λεπτότητα: καμία.
Αποτελεσματικότητα: αξιοθαύμαστη.
Το "Kinky Sex Makes the World Go 'Round" εμφανίστηκε ήδη το 1982 στη συλλογή Wargasm και αργότερα συμπεριλήφθηκε στη συλλογή των Dead Kennedys Give Me Convenience or Give Me Death του 1987. Στο βάθος ακούγεται το "Bleed for Me", επίσης του 1982, ένα από τα πιο σκοτεινά πολιτικά τραγούδια τους: απαγωγές, βασανιστήρια και μυστική αστυνομία από τη μία αμερικανική εξωτερική πολιτική και φιλικές προς τις ΗΠΑ δικτατορίες από την άλλη.
Με άλλα λόγια, το soundtrack της συζήτησης δεν επιλέχθηκε ακριβώς τυχαία.
Αλλά το "Kinky Sex" έχει ακόμη πιο ενδιαφέρον... Ας τον πούμε "παππού". Γιατί λίγα χρόνια νωρίτερα οι Crass είχαν κάνει κάτι τόσο ωραία ανεύθυνο, ώστε για λίγο κατάφεραν να μπερδέψουν δημοσιογράφους, κυβερνήσεις και υπηρεσίες πληροφοριών.
Και εδώ χρειάζεται μια διάκριση, γιατί οι δύο ιστορίες μοιάζουν αλλά δεν είναι ίδιες.
Οι Dead Kennedys έφτιαξαν ένα σατιρικό κομμάτι. Η τηλεφωνική συνομιλία στο Kinky Sex Makes the World Go ’Round είναι εξαρχής φανταστική και προφανώς γκροτέσκα: ένας Αμερικανός αξιωματούχος εξηγεί στη Thatcher ότι ο πόλεμος είναι καλός για την οικονομία και εκείνη σχεδόν ηδονίζεται όσο οι προτάσεις γίνονται πιο φρικτές.
Οι Crass, αντίθετα, έκαναν κάτι πολύ πιο ύπουλο και πολύ πιο κοντά σε πολιτική φάρσα: πήραν πραγματικές ηχογραφήσεις των Reagan και Thatcher, τις έκοψαν και τις μοντάρισαν ώστε να μοιάζουν με αυθεντική, ιδιωτική τηλεφωνική συνομιλία και μετά διέρρευσαν την κασέτα ανώνυμα στον Τύπο.
Με άλλα λόγια:
Οι Dead Kennedys έκαναν σάτιρα.
Οι Crass κατασκεύασαν ψεύτικο πολιτικό "ντοκουμέντο".
Το κοινό τους σημείο είναι η ίδια κυνική ιδέα: να πάρουν την επίσημη γλώσσα της εξουσίας και να την κάνουν να ακούγεται σαν να λέει φωναχτά αυτό που, κατά τη γνώμη τους, πραγματικά εννοεί.
Οι Crass δημιουργήθηκαν το 1977 γύρω από το Dial House, ένα ανοιχτό αναρχοπασιφιστικό σπίτι-συλλογικότητα στο Essex. Και καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ.
Για πολλούς της πρώτης punk γενιάς η "αναρχία" ήταν σύνθημα, αισθητική, παραμάνα στη μύτη και καλή ευκαιρία να τρομάξει η μαμά. Για τους Crass ήταν πολύ πιο κυριολεκτική υπόθεση.
Ζούσαν συλλογικά, λειτουργούσαν με DIY λογική, έφτιαξαν τη δική τους δισκογραφική, συνδύαζαν μουσική με κολάζ, αφίσες, ταινίες, πολιτική δράση και αντιπολεμική προπαγάνδα και αρνούνταν όσο μπορούσαν να παίξουν με τους όρους της συμβατικής μουσικής βιομηχανίας.
Το punk γι’ αυτούς δεν ήταν μουσικό είδος. Ήταν εργαλείο.
Και το 1983 αποφάσισαν να το χρησιμοποιήσουν με έναν τρόπο που σήμερα θα ονομάζαμε περίπου πολιτικό deepfake χωρίς το deep και χωρίς το AI.
Thatchergate
Ο μπασίστας των Crass Pete Wright, γνωστός και ως Sybil Right, πήρε πραγματικές ηχογραφήσεις της Margaret Thatcher και του Ronald Reagan από τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις.
Τις έκοψε. Τις ξαναένωσε. Πρόσθεσε θορύβους τηλεφωνικής γραμμής και κατασκεύασε μια δήθεν ιδιωτική τηλεφωνική συνομιλία των δύο ηγετών.
Η κασέτα ακουγόταν σαν να είχε καταγραφεί κατά λάθος από μπλεγμένες τηλεφωνικές γραμμές.
Μέσα σε αυτήν, η Thatcher εμφανιζόταν να συζητά με τον Reagan για τον πόλεμο των Falklands, το Belgrano, το HMS Sheffield και την πιθανότητα η Ευρώπη να μετατραπεί σε πυρηνικό πεδίο μάχης σε μια σύγκρουση ΗΠΑ-Σοβιετικής Ένωσης.
Η κασέτα στάλθηκε ανώνυμα σε ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης λίγο πριν από τις βρετανικές εκλογές του 1983. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι κατάλαβαν ότι κάτι βρωμούσε. Το αστείο όμως αρχίζει μετά.
Η κασέτα έφτασε μέχρι το State Department. Οι Αμερικανοί έκαναν τεχνική ανάλυση και διαπίστωσαν ότι οι φωνές ήταν πράγματι του Reagan και της Thatcher, αλλά ότι είχαν κοπεί και συναρμολογηθεί.
Μέχρι εδώ, μπράβο. Μετά αποφάσισαν ότι η κατασκευή ταίριαζε στο πρότυπο παραπληροφόρησης της KGB. Και κάπως έτσι μια κασέτα που είχε φτιαχτεί σε ένα αγρόκτημα στο Essex από ένα αναρχοπάνκ συγκρότημα άρχισε να συζητιέται ως πιθανό προϊόν σοβιετικής προπαγάνδας.
Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη επιτυχία για τους δημιουργούς της.
"Δεν ήταν η KGB. Ήταν οι Crass."
Στις 22 Ιανουαρίου 1984 ο Observer δημοσίευσε την αποκάλυψη. Ο τίτλος τα έλεγε σχεδόν όλα:
"Soviet’ faked tape is rock group hoax."
Η υποτιθέμενη σοβιετική επιχείρηση δεν είχε δημιουργηθεί στη Μόσχα. Είχε δημιουργηθεί στο Essex. Οι Crass παραδέχτηκαν ότι βρίσκονταν πίσω από την κασέτα και εξήγησαν ότι στόχος τους ήταν να προκαλέσουν δημόσια συζήτηση γύρω από τα Falklands και τα πυρηνικά όπλα και να πλήξουν πολιτικά τη Thatcher πριν από τις εκλογές.
Και πρόσθεσαν κάτι που συνοψίζει τέλεια ολόκληρη τη λογική του εγχειρήματος:
Η κασέτα ήταν πλαστή. Αλλά, κατά τη γνώμη τους, αυτό που έλεγε ήταν ουσιαστικά αληθινό.
Κι εδώ βρίσκεται όλο το ενδιαφέρον της φάρσας. Δεν προσπάθησαν απλώς να ξεγελάσουν τον κόσμο για πλάκα. Κατασκεύασαν μια ψεύτικη συνομιλία χρησιμοποιώντας αληθινές φωνές για να πουν:
- Αν αφαιρέσεις τη διπλωματική γλώσσα, κάπως έτσι πιστεύουμε ότι λειτουργεί πραγματικά η πολιτική σας.
Κι αυτό εξηγεί γιατί το "Kinky Sex Makes the World Go ’Round" των Dead Kennedys μοιάζει τόσο πολύ με μακρινό συγγενή του Thatchergate.
Η τεχνική είναι διαφορετική. Η λογική όμως ίδια.
Παίρνεις την επίσημη γλώσσα του πολέμου (ανάπτυξη, εθνικό συμφέρον, ασφάλεια, αποτροπή, γεωπολιτική) και την ξεγυμνώνεις μέχρι να μείνει από κάτω αυτό που θεωρείς ότι πραγματικά κινεί το σύστημα:
Χρήμα, εξουσία και μια εντυπωσιακή προθυμία να πεθάνουν άλλοι άνθρωποι για να συνεχίσει η μηχανή να δουλεύει.
Οι Dead Kennedys το έκαναν αστείο και χυδαίο.
Οι Crass το έκαναν τόσο πειστικό ώστε κάποιοι στην Ουάσιγκτον κοίταξαν προς τη Μόσχα.
Δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι πιο punk.
Ξέρω μόνο ποιο είναι πιο αστείο.
Πηγές:
Thatchergate overview and source references
Έχει συγκεντρωμένες τις βασικές παραπομπές για Observer, Sunday Times, State Department και την αποκάλυψη ότι πίσω από την κασέτα ήταν οι Crass.
Πηγές:
Dead Kennedys - "Kinky Sex Makes the World Go ’Round"
Συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Give Me Convenience or Give Me Death (1987).
https://open.spotify.com/track/6kSkVLMzHBFWkDyBlT8vmlDead Kennedys - "Bleed for Me"
Κυκλοφόρησε ως single το 1982 από την Alternative Tentacles.
https://punkygibbon.co.uk/bands/d/deadkennedys_bleed.htmlAlternative Tentacles - "Discography"
Στη δισκογραφία φαίνεται το Bleed for Me ως VIRUS 23, 1982.
https://punkygibbon.co.uk/labels/alternativetentacles.htmlCrass - Thatchergate
Συνοπτική παρουσίαση της ιστορίας της πλαστής συνομιλίας Reagan–Thatcher και της αποκάλυψης ότι πίσω της βρίσκονταν οι Crass.
https://en.wikipedia.org/wiki/ThatchergateKill Your Pet Puppy - "Crass: Thatchergate Tape and News Broadcasts, January 1984"
Πολύτιμο αρχείο με αναδημοσιεύσεις των σχετικών δημοσιευμάτων, μεταξύ άλλων του San Francisco Chronicle και του Observer.
https://killyourpetpuppy.co.uk/news/crass-capital-radio-reagan-thatcher-tape-new-broadcast-270184/The Observer, 22 January 1984 - "Soviet' faked tape is rock group hoax"
Το δημοσίευμα που συνέδεσε τελικά την κασέτα με τους Crass. Αναδημοσιεύεται εδώ:
https://www.dedeceblog.com/2011/03/13/crass-collection/Dangerous Minds - "Anarcho-punk'd: Crass's infamous "Thatchergate' tape"
Αναλυτική αναδρομή στην ιστορία της κασέτας και στην παρεξήγησή της ως πιθανής σοβιετικής επιχείρησης παραπληροφόρησης.
https://dangerousminds.net/comments/anarcho_punkd_crasss_infamous_thatchergate_tape/Crass — ιστορία και Dial House
Για την προέλευση του συγκροτήματος, την αναρχική κοινότητα στο Essex και τη DIY φιλοσοφία τους.
https://en.wikipedia.org/wiki/CrassDial House, Essex
Για το Dial House ως αυτοδιαχειριζόμενο αναρχο-πασιφιστικό open house και βάση καλλιτεχνικών και πολιτικών δράσεων.
https://en.wikipedia.org/wiki/Dial_House%2C_Essex
