Ev πoλλaίs aμaρτίaιs περιγρaφoύσa γυvή

Κάπως έτσι ξεκινάει το κατά τα άλλα συμπαθές στρουμφάκι, που με διάθεση πάντα θετική αλλά άκρως εγωιστική (να τα λέμε αυτά), προσφέρει δώρα φορώντας το πιο αθώο του χαμόγελο που σε καμία περίπτωση δεν προοιωνίζει το τι θα συμβεί μετά. Κι όταν το κάθε ανύποπτο και χαρούμενο για την ευχάριστη αυτή έκπληξη ομοειδές του, ανοίξει το «πακέτο» για να βρει το δώρο του, αντ’ αυτού...ΚΑΜΠΟΥΜ! Σκάει στα μούτρα του.   Αυτό λοιπόν, τα παιδάκια το βλέπουν και γελάνε (και πολύ καλά κάνουν μιας και το ξάφνιασμα του εγκεφάλου είναι ένας από τους τρόπους για να προκαλέσεις γέλιο). Εγώ όμως ως παιδί με πολλές εσωτερικές αναζητήσεις (ναι αμέ, από τότε τις είχα), το πήγα λίγο παραπέρα. Είναι αστείο, σύμφωνοι. Αλλά... είναι το ίδιο αστείο και γι' αυτόν που σκάσει στα μούτρα του το φαρσοκωμικό μπουρλότο? Κι έτσι, διδάχτηκα από τα στρουμφάκια (διάβασον, διάβασον), αρχικά να είμαι επιφυλακτική με τις εκπλήξεις γενικότερα (παιδί ήμουν, το γενίκευσα) αλλά και από την άλλη να μη μου φαίνεται ...

Κάθε λύση έχει και από δύο προβλήματα: 1/ αυτό το οποίο είναι και το αίτιο για την ύπαρξη της λύσης (δεν παίρνει κανείς παυσίπονο εάν δεν πονάει) και 2/ η εξέυρεση λύσης είναι από μόνη της ένα θέμα/πρόβλημα (καταναλώνουμε χρόνο και ενέργεια πχ.).   Σε όλους μας έχουν συμβεί απροσδόκητα άσχημα πράγματα. Προβλήματα υγείας, οικονομικά, ψυχολογικά, προσωπικά, επαγγελματικά, οικογενειακά (χρειάζεται να συνεχίσω?). Είτε πραγματικά απροσδόκητα, είτε απροσδόκητα μόνο για εμάς (γιατί αν ρωτούσαμε τους υπόλοιπους θα μας έλεγαν ότι την έβλεπαν να έρχεται η "μετωπική" με την πραγματικότητα). Και όλοι μας πασχίζουμε να μάθουμε τα "γιατί" και τα "πως" μπας και καταλάβουμε τι σκατά συνέβη και χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας ή καταλήξαμε όπως καταλήξαμε. Τότε είναι που συνήθως ψάχνουμε για λύση. Άρα αναζητούμε μια δεύτερη γνώμη από φίλους ή πάμε σε ένα γιατρό (εάν το πρόβλημα είναι υγείας) ή μιλάμε με τον υπαίτιο του προβλήματος ή πέφτουμε σε περισυλλ...

"Greetings:This is the Secretary of War at the State Department of the United States. We have a problem. The companies want something done about this sluggish world economic situation. Profits have been running a little thin lately and we need to stimulate some growth. Now we know there's an alarmingly high number of young people roaming around in your country with nothing to do but stir up trouble for the police and damage private property. It doesn't look like they'll ever get a job. It's about time we did something constructive with these people. We've got thousands of 'em here too.  They're crawling all over. The companies think it's time we all sit down, have a serious get-together and start another war. The President? He loves the idea! All those missiles streaming overhead to and fro...Napalm. People running down the road, skin on fire. The Soviets seem up for it: The Kremlin's been itching for the real thing for y...

Δεν πιστεύω στις "αδερφές ψυχές", στο "άλλο μισό", στα "σ' αγαπώ για πάντα", στον "έρωτα με την πρώτη ματιά" και σε όλα τα σχετικά. Αλλά σίγουρα πιστεύω πως μπορεί κάποιος, αν είναι τυχερός, για πολύ λίγες φορές στη ζωή του (αν όχι μια), να συναντήσει κάποιον άλλο άνθρωπο και να ταιριάξει σχεδόν απόλυτα. Όχι γιατί είναι ο ίδιος τέλειος ή γιατί είναι ο άλλος. Κανείς τους δεν είναι. Αλλά γιατί τα ελαττώματα και τα προτερήματα και των δύο είναι έτσι διαμορφωμένα ώστε συνδυάζοντάς τα να μπορεί να δημιουργηθεί το "τέλειο" ταίριασμα. Επίσης πιστεύω και στο άλλο...εκείνο το παθιασμένο, το τρελό. Το "δε με νοιάζει τίποτα", το "εδώ και τώρα" και το "δίχως αύριο". Εκείνο που το ζεις για όσο κρατήσει και που στις περισσότερες περιπτώσεις, αν το καλοσκεφτείς, ξέρεις ότι δε θες να κρατήσει και πολύ γιατί πέραν του πάθους, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να σε κρατάει από το να φύγεις τρέχοντας. Ανάμεσα σε αυτές τις...

Το σκηνικό είναι το καφενείο "...του Παναγιώτη". Απλό, λιτό και παραδοσιακό. Κι όταν λέμε παραδοσιακό, εννοούμε με την αξεπέραστη παράδοση της δεκαετίας του ογδόντα αναμεμειγμένη με την σύγχρονη αισθητική της νέας χιλιετίας. Για να καταλάβεις,  μια τηλεόραση που παίζει στο βάθος, είναι επίπεδη (47 ιντσών που δε χρειάστηκε αποκωδικοποιητή όπως η οικογένεια Κλικλίκου), αλλά ο κυρ Παναγιώτης στο κουζινάκι τηγανίζει ψάρια τα βράδια για τους θαμώνες του καφενείου. Ξεροσφύρι το ούζο δεν κατεβαίνει ή το ουίσκι δίχως πικάντικα κάσιους και mix ξηρών καρπών... Η κοπέλα που απασχολείται τα απογεύματα/βράδια στο καφενείο οφείλει να είναι πάντα περιποιημένη (έτσι προστάζει το PR του μαγαζιού), αλλά η σύζυγος του "καφενείου" έρχεται όπως-όπως και με ένα κλάμερ στο κεφάλι για να μην πέφτουν τα μαλλιά της στο πρόσωπο όποτε πηγαίνει για να βοηθήσει με το μάζεμα, το πλύσιμο, τη λάτρα, την επιτήρηση του συζύγου και για να έχει και το νου της στην Λία (όπου "Λία...

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Το βέβαιο είναι πως οι ώρες μας, έτσι όπως είμαστε, είναι ατελείωτες κι έτσι αναγκαζόμαστε να τις γεμίσουμε με πράξεις που εκ πρώτης όψεως φαίνονται λογικές αλλά… που τις κάνουμε πια μηχανικά. Θα μου πεις ότι πρέπει να εμποδίσουμε το μυαλό μας να θολώσει. Έχεις δίκιο! Αλλά αναρωτιέμαι: Σάμπως δεν έχει κιόλας βυθιστεί σε απέραντα σκοτάδια; Παρακολουθείς το συλλογισμό μου; ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ:  Όλοι γεννιόμαστε τρελοί. Μερικοί παραμένουν. Περιμένοντας τον Γκοντό - Σάμιουελ Μπέκετ

...Και επιτρέψαμε στα κτήνη να προχωρήσουν και να "γράψουν" μαύρες μέρες και γεγονότα. Πολύ καιρό τώρα συμβαίνει αυτό. Τόσες δεκάδες επιθέσεις σε τόσους ανθρώπους. 

Δεν πιστεύω στην μοίρα ή στην τύχη... (στο συμπτωματικό σαφώς και ναι). Πιστεύω στο χρόνο-γεγονός και στις πιθανότητες κάτι να συμβεί και να με επηρεάσει. Εσύ όμως είσαι περίπτωση από τις λίγες! Το ξερεις. Το εξασκείς. Τι εξασκεις; Την γοητεια σου...! Δ εν με πειράζει, ίσα-ίσα δηλαδή, αλλά μην νομίζεις πως δεν καταλαβαίνω τι κάνεις. Εκθέτεις το προκλητικό περιεχόμενο του μυαλού σου, το ίδιο προκλητικά, σε κοινη "θέα", μετατρέπεις τις σκέψεις σου σε λέξεις, παίρνεις αυτό το βλέμμα στα μάτια (ξέρεις εσύ), οπλίζεις και... Πολύ καλά κάνεις, δε λέω! Απλά να ξέρεις οτι  το ξέρω, το βλέπω, το χαίρομαι, το επικροτώ και αδυνατώ να αντισταθώ...

[Frank Ocean] Human beings in a mob What’s a mob to a king? What’s a king to a god? What’s a god to a non-believer? Who don’t believe in anything? We make it out alive All right, all right No church in the wild [Jay-Z] Tears on the mausoleum floor Blood stains the coliseum doors Lies on the lips of a priest Thanksgiving disguised as a feast Rollin’ in the Rolls-Royce Corniche Only the doctors got this, I’m hidin’ from police Cocaine seats All white like I got the whole thing bleached Drug dealer chic I’m wonderin’ if a thug’s prayers reach Is Pious pious cause God loves pious? Socrates asks, “Whose bias do y’all seek?” All for Plato, screech I’m out here ballin’, I know y’all hear my sneaks Jesus was a carpenter, Yeezy, laid beats Hova flow the Holy Ghost, get the hell up out your seats Preach [Frank Ocean] Human beings in a mob What’s a mob to a king? What’s a king to a god? What’s a god to a non-believer? Who don’t believe in anything? We ma...

Θα σου πω πόσα πολλά έμαθα μακρυά σου, χωρίς καν να το ζητήσω. Θα σου πω για φίλους παλιούς, χαμένους μα πάντα αγαπημένους  και άλλους καινούργιους που είναι δίπλα σου λες και σε γνώριζαν χρόνια... Θα σου πω για την ανιδιοτέλεια που δεν ανταμείβεται συχνά,  αλλά όποτε αυτό συμβαίνει, παίρνεις κουράγιο και συνεχίζεις... Θα σου πω για τη συνείδηση... και τους μπελάδες που προκαλεί προκειμένου να παραμείνει καθαρή...

Οι ορισμοί για τον έρωτα αμέτρητοι, τα αποφθέγματα ατέλειωτα . Ο καθένας τον βιώνει με το δικό του τρόπο και σπανίως έρχεται ίδιος κι απαράλλακτος για δεύτερη φορά στον ίδιο άνθρωπο. Πάντα υπάρχουν διαφορές γιατί έχει προκληθεί από διαφορετικό συνδυασμό ερεθισμάτων. Έτσι, άλλες φορές μας εμφανίζεται πιο παθιασμένος, άλλες πιο προσγειωμένος, άλλες πιο γλυκός κ.ο.κ. Καλά ως εδώ... Ο έρωτας όμως (πόσο μάλλον η αγάπη), δικαιολογεί πεταμένα ρούχα και πράγματα από το μπαλκόνι, σκισμένες φωτογραφίες, σπασμένα δώρα, απειλές για αυτοκτονίες, δακρύβρεχτα τατουάζ και αναζήτηση ευκαιριών για εκδίκηση? Ο έρωτας σύμφωνοι (μιας και περιέχει μια δόση πάθους), είναι τρέλα. Όταν πληγώνεται κάποιος, όταν οι προσδοκίες του δεν ταυτίζονται με την πραγματικότητα, όταν έστω το σοκ της "προδοσίας" είναι μεγάλο, είναι η στεναχώρια τέτοια που θες να εξαφανίσεις οτιδήποτε θα μπορούσε να σου θυμίζει αυτό που δεν έχεις πια και είναι και φορές που θες να πονέσει το ίδιο κι αυτός που σε πόνεσε. Αλ...

Όταν της το είπε νευρίασε. Της ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Την άδειασε τόσο εύκολα, τόσο γρήγορα και με τέτοια ταχύτητα που ευχόταν να είχε απομείνει λίγη παραπάνω ψυχή μέσα της, να γίνει χείμαρρος, να τον παρασύρει και να τον ξεβράσει στη θάλασσα. Αλλά δεν είχε απομείνει. Και ούτε έγινε έτσι φυσικά. Απλά επισήμανε μια ενόχληση. Έτσι για τους τύπους.

In a world filled with dark, we all need some kind of light. Whether its a great flame that shows us how to win back what we have lost, or a powerfull torch intending to scare away the potential monsters, or even a few glowing bulbs that reveal these that were long hided from us.

Έτσι και ξανακούσω ότι οι γυναίκες είναι από τη φύση τους μονογαμικές, θα χιμήξω!  Πότε αφέθηκε η γυναίκα ελεύθερη σεξουαλικά και μακριά από κοινωνική και θρησκευτική καταπίεση, για να φανεί ποια είναι η φύση της?! Εξάλλου τελευταία φορά πο υ τσέκαρα, οι γυναίκες δεν ήταν διαφορετικό είδος από τους άντρες. Homo sapiens είμαστε όλοι. Άρα, εάν οι άντρες είναι πολυγαμικοί, τότε είναι και οι γυναίκες.

...και πάντα να θυμάσαι πως καμία καλή πράξη δε μένει ατιμώρητη .  Αυτό είναι μια αλήθεια που θα χρειαστεί να έχεις τη δύναμη να αντιμετωπίσεις.

Ανακοινώνω ότι κάνω απεργία  από το σεξ... Δεν το κάνω που δεν το κάνω, τουλάχιστον ας δώσω έναν επαναστατικό χαρακτήρα...

Είναι σωστό αυτό? Ποιός νικητής?  Η ύπαρξη του νικητή προϋποθέτει αναμέτρηση, μάχη, ανταγωνισμό, αγώνα, μονομαχία, σύγκρουση... Όχι δεν είναι σωστό. Δεν ήταν έτσι. Άλλη προσέγγιση για την ύπαρξη νικητή... Ψηφοφορία, εκλογές. Καμία σχέση, τι να λέμε τώρα... Χμ, συνεχίζω... παιχνίδι, τζόγος...  Αυτό είναι..! Τζόγος. Υπολογίζεις (τάχα μου και δήθεν), ρισκάρεις, ποντάρεις και είτε κερδίζεις είτε χάνεις. Έτσι είναι και η κάθε απόφαση που παίρνουμε στη ζωή μας. Ποντάρουμε άλλοτε λίγα, άλλοτε πολλά και μερικές φορές, βλακωδώς, όλα.  Τζογάρουμε για τη ζωή και το μέλλον χωρίς να ξέρουμε. Πως θα μπορούσαμε άλλωστε? Τέσσερις διαδοχικές κινήσεις ντόμινο κι ο έρωτας δεν αποτελεί εξαίρεση.. Υπολογίζουμε, μαντεύουμε, ελπίζουμε, τέλος. "...Though it's hurting me,  now it's history" Μερικές φορές το αποτέλεσμα βγαίνει από μια κλήρωση. Ή κέρδισες ή έχασες και τελείωσε. Άλλες πάλι ζεις μια σχετική αγωνία. Σαν μια παρτίδα χαρτιά. Μέχρι να λήξει ο χρόνος ή να τελειώ...

lyrics Y.M.C.A σημαίνει Y oung M en's C hristian A ssociation, και δημιουργήθηκε για να παρέχει φθηνά και προσωρινά καταλύματα με χριστιανικό περιβάλλον σε αστικές περιοχές. Υπάρχει και Y.W.C.A (όπου W = women's). Τα δύο φύλα έμεναν χωριστά, προκειμένου να διατήρηθεί η "ακαιρεότητα". Κάποια περίοδο θεωρούνταν φυσιολογικά μέρη για ταξιδιώτες ή νέα άτομα που έρχονταν ως καινούργια στην πόλη. Κάποια στιγμή δε, παρείχαν και γυμναστήρια, πισίνες και σεμινάρια με χαμηλό ή καθόλου κόστος προκειμένου να βοηθηθεί η εργατική τάξη των πόλεων και οι μη προνομιούχοι. Τώρα, τα Y.M.C.As χρησιμοποιούνται για ανθρώπους με σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αστέγους. Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να έχουν μεγαλύτερη επίγνωση της ομοφυλοφιλίας, το γεγονός ότι τα δύο φύλα είχαν διαχωριστεί, πυροδότησε φήμες και αστεία. Οι φήμες ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν μιας και ήταν ιδρύματα που υποστηρίζονταν από την εκκλησία. Την εποχή του τραγουδιού (1978), τα Y.M.C.As ήδη ...