Όταν έχω night off...

Το ρίχνω λίγο "έξω", αλλά μέσα... Τουτέστιν, μπύρες, κρασιά, τσιγάρα, ξενύχτια, μουσικούλα. Μια μικρή και άκρως προσωπική γιορτούλα για να γιορτάσουμε μαζί με το συκώτι μου την υγεία μας! Αυτό δε λένε άλλωστε? Την υγειά μας να' χουμε κι όλα τ' άλλα βρίσκονται...

Κι εγώ σήμερα εν πλήρη (λέμε τώρα) υγεία βρήκα πως όπως το κάθε νόμισμα, έτσι και κάθε άνθρωπος έχει δυο όψεις. Μία που αποκαλύπτεται στον κόσμο και την ξέρουν όλοι και άλλη μια που κρατάμε κρυμμένη μέσα μας και αποκαλύπτεται σε ειδικές περιστάσεις . Αυτή η διαδικότητα διέπεται από μια στοιχειώδη ισορροπία. Μερικοί αποκαλύπτουν και τις δυο τους όψεις σε ορισμένους ανθρώπους από την αρχή, άλλοι για λίγο και σε λίγους, αλλά ελάχιστες είναι οι φορές (και μακάριοι αυτοί) που τους έχει βγει σε καλό. Worths the try πάντως γιατί ακόμα κι αν δε βγει σε καλό τελικά, το προσωρινό ξελάφρωμα του πλήρους "ανοίγματος" (πριν φας τη χλαπάτσα) είναι εκπληκτικό.

Σήμερα πίνω λοιπόν και για άλλο ένα ακόμα γεγονός. Για να αποχαιρετήσω...

Κατά καιρούς (όπως όλοι) έχω αποχαιρετήσει ανθρώπους, τόπους, ακόμα και πράγματα... Ήρθε η ώρα όμως να αποχαιρετήσω και συγκεκριμένα συναισθήματα ... Μπορεί να γυρίσουν βέβαια πάλι, αλλά δε θα κάτσω να τα περιμένω κιόλας.

Έτσι μένω πίσω με σχεδόν άδεια χέρια, αλλά κι από την άλλη με λιγότερες αποσκευές θα είναι το ταξίδι ευκολότερο. Θα τις βρω τις άκρες μου όπως κάνω πάντα. Κανείς δε χάνεται.

Εδώ που φτάσαμε... Both !

Είναι μεγάλη προσωπική νίκη να καταφέρω να κάνω σχέδια και όνειρα σε πρώτο ενικό αλλά "What's got to be done... got to be done" που έλεγε και ο μέντορας μου καλή του ώρα όπου και να είναι... Αν είναι να αναλωθώ λοιπόν, θα αναλωθώ για το άγνωστο που έχει περισσότερες ελπίδες από το πεπραγμένο. Δέχομαι το άγνωστο, δέχομαι τις ήττες μου, δέχομαι τα λάθη μου, μαζί και τα σωστά μου. Το μόνο που επιθυμώ είναι να καταφέρω να μην αφεθώ στη τύχη, στο μοιραίο. Το μόνο που επιθυμώ είναι να έχω πάντα επιθυμίες.

Εβίβα!