Ev πoλλaίs aμaρτίaιs περιγρaφoύσa γυvή

Η αγάπη για τους άλλους (συμπληρώνοντας όλο το φάσμα από εντελώς αγνώστους μέχρι τους πιο κοντινούς) δεν υπακούει σε κανένα νόμο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπακούει. Όταν αγαπάμε κάποιον με το σωστό τρόπο (τον μη εγωιστικό), καλώς ή κακώς αυτή αγάπη μένει πάντα εκεί. Δε μιλάω μόνο για την ερωτική αγάπη (γιατί ξέρω εκεί πήγε το μυαλό σας αμέσως), αλλά γι' αυτή που έχουμε προς τον εκάστοτε άνθρωπο που είναι απέναντί μας είτε αυτός είναι σύντροφος, φίλος, συγγενής ή εντελώς άγνωστος. 

Philippe Ramette σίγουρα, ο κλοιός στενεύει πετάω φωτοβολίδες καμιά ανταπόκριση. δεν μου προξενεί έκπληξη μόνο το ότι συνεχίζω ειδικά ενώ ξέρω ότι το τέλος είναι εκεί κι εδώ      Charles Bukowski

"Προσωρινή ή μόνιμη, γενική ή ειδική δεν μπορώ να καταλάβω. Γυρνάω σε ένα σπίτι άγνωστο, σκονισμένο, παλιό και τίποτα δε μου θυμίζει το παραμικρό. Πολλά πιάτα στο νεροχύτη, διπλό κρεβάτι, ελάχιστος φωτισμός, άδειοι τοίχοι κι έξω νύχτα . Δεν ξέρω τίποτα. Ούτε εμένα δε θυμάμαι. Ούτε καν πως δείχνω. Σπίτι χωρίς καθρέφτη γίνεται?  Παίρνω πληροφορίες από διάφορες τυχαίες πηγές για το ποια ήμουν και τι έκανα. Μία μεγάλη βιβλιοθήκη με τεράστια βιβλία σαν εγκυκλοπαίδειες μαγικών φίλτρων κι ένας τηλεφωνητής με πολλά μηνύματα που τα άκουσα όλα με τη σειρά. Πολύ λίγες πληροφορίες παίρνω όμως σε σχέση με την άγνοιά μου. Μηνύματα για να μην ξεχάσω το ένα και το άλλο. Μηνύματα που λέγανε πως δεν τα πάω καλά με τα τηλέφωνα. Ένα μήνυμα με μια βαθιά και σχεδόν ψιθυριστή γυναικεία φωνή, μάλλον μεγαλύτερης ηλικίας, είπε: " Όλα αυτά που δε θυμάσαι φων άζουν για βοήθεια στα όνειρά σ ου . Και δε θυμάμαι ποιος το έχει πει αυτό κούκλα μου, αλλά από εδώ που είμαι μόνο αυτό έχω να σου πω. Θα ...

Λένε? Ξεχνούν      Δε λένε? Θα πουν           Κάνουν? Μοιραίο                Δεν κάνουν? Το ίδιο είναι                     Γιατί να ελπίζουμε? Όλα όνειρο είναι...                                                                                 Φερνάντο Πεσσόα

-Υπάρχει όριο στο παράπονο? Στην εκδήλωση απογοήτευσης? -Ναι. Υπάρχει. Ο καθένας έχει το δικό του. -Και τι γίνεται μετά? -Σαν τι να γίνεται δηλαδή? -Όταν ξεπεραστεί αυτό το όριο, τι γίνεται? -Γιατί να ξεπεραστεί? Παραπονιέσαι άδικα? Είσαι γκρινιάρα? -Μπορεί. Δεν ήμουν. Τώρα τελευταία ίσως να έγινα. Αλλά ορκίζομαι είχα το ελεύθερο να λέω ότι με ενοχλεί. -Και το "ελευθέρας παραπόνων" γιατί σου δόθηκε? -Αγνοώ. Υποθέτω από διάθεση για αλλαγή(?) Από επιχείρηση για καλόπιασμα(?) Από κακό υπολογισμό παραπόνων που δεν έλεγα και νόμιζε ότι ήταν λιγότερα(?) Από παντελή έλλειψη ευθύνης γι' αυτά που λέει(?) Άγνωστο... -Η διάθεση για αλλαγή σημαίνει μια παραδοχή σφάλματος και ενδιαφέρον για διόρθωση. Αλλαγή δεν είδες? Έστω και μια μικρή για να πιαστείς απο 'κει και να συνεχίσεις? -Σχεδόν καμία... Ή μπορεί να ήταν τόσο μικρή που κουράστηκα να παραπονιέμαι πια για τα ίδια πράγματα. Να σκέφτομαι πως δεν αξίζει τη φασαρία. -Δε μπόρεσε δηλαδ...

"Aς πιούμε στην υγειά των τρελών, των απροσάρμοστων, των επαναστατών, των ταραχοποιών.Σε αυτούς που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά, που δεν τιμούν τους κανόνες, που δεν σέβονται την τάξη…    Μπορεί να τους επαινέσεις, να διαφωνήσεις, να τους τσιτάρεις, να δυσπιστήσεις, να τους δοξάσεις ή να τους κακολογήσεις. Αλλά δεν μπορείς να τους αγνοήσεις. Γιατί αλλάζουν πράγματα. Βρίσκουν, φαντάζονται, βοηθάνε, ερευνούν, φτιάχνουν, εμπνέουν. Σπρώχνουν μπροστά τα πάντα.  Ίσως, πρέπει να είναι τρελλοί. Πώς αλλιώς θα κοιτάξουν ένα άδειο καμβά και θα δουν έργο τέχνης; Ή θα καθίσουν στη σιωπή και θ’ ακούσουν τραγούδι που δεν έχει γραφτεί; Εκεί που κάποιοι βλέπουν τρελούς, εμείς βλέπουμε μεγαλοφυΐες. Γιατί οι άνθρωποι που είναι αρκετά τρελοί για να πιστεύουν ό,τι μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, είναι αυτοί που στο τέλος το κάνουν." Τζακ Κέρουακ

<<Ο Φρίντριχ Ένγκελς είπε κάποτε: "Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: ή πέρασμα στο σοσιαλισμό ή ξανακατρακύλισμα της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα". Τι σήμαινε όμως "ξανακατρακύλισμα στη βαρβαρότητα" από το σημερινό επίπεδο του ευρωπαϊκού πολιτισμού; Μέχρι σήμερα διαβάζουμε, αναμφισβήτητα, τα λόγια αυτά χωρίς να εμβαθύνουμε στο νόημα που κρύβουν και τα παραθέτουμε χωρίς να προαισθανόμαστε την τρομερή βαρύτητά τους. Σήμερα όμως, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας για να καταλάβουμε τι σημαίνει κατρακύλισμα της αστικής κοινωνίας στη βαρβαρότητα.>> Ρόζα Λούξεμπουργκ Στις 15 Ιανουαρίου του 1919, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, μαρξίστρια και ηγετική μορφή των «Σπαρτακιστών», δολοφονείται από τα Freikorps, τις εθνικιστικές πολιτοφυλακές για την καταστολή της επανάστασης του Γενάρη στη Γερμανία.

Ο κάθε άνθρωπος είναι πολυεδρικός. Κανείς δεν είναι αμιγώς ένα πράγμα ούτε μόνο αυτό που βλέπουμε. Η κάθε πλευρά αντιστοιχεί σε μια ιδιότητα του, σε ένα χαρακτηριστικό του. Το εμβαδόν της κάθε πλευράς, αντιστοιχεί στο πόσο μεγάλο κομμάτι της προσωπικότητάς του καταλαμβάνει αυτό το χαρακτηριστικό. Το χρώμα της κάθε πλευράς αντικατοπτρίζει την ένταση αυτού του χαρακτηριστικού.   Η οπτική γωνία από την οποία κοιτάζουμε αυτόν τον "πολυεδρικό" άνθρωπο βοηθάει να σχηματίσουμε μια γνώμη γι’ αυτόν. Άλλοι με το που τους κοιτάμε γυρίζουν σαν τις σβούρες και μας δείχνουν όσες περισσότερες πλευρές τους προλαβαίνουν, άλλοι μένουν ακίνητοι και πρέπει εμείς να αλλάζουμε οπτική γωνία για τους παρατηρήσουμε ολόκληρους, και άλλοι όσο και να φέρνουμε βόλτες γύρω τους γυρίζουν μαζί μας αρνούμενοι να μας εκθέσουν τις υπόλοιπες πλευρές τους.  Φανταστείτε… Οι έδρες, τα εμβαδά, τα χρώματα και η κινητικότητες που μπορούν να υπάρξουν δεδομένου πως κανείς άνθρωπος δεν είναι ίδιος με κά...

Όταν μιλάμε γενικά για "κόλπο", μπορεί να εννοούμε ένα από από τα παρακάτω.  Πρώτο είναι ο κόλπος ο γεωγραφικός. Δηλαδή η κοιλότητα στην οποία η θάλασσα εισδύει στη στεριά (πχ. ο κόλπος του Μεξικού). Δεύτερο είναι ο κόλπος εννοώντας την αγκαλιά, τον κόρφο. Το μέρος του σώματος μεταξύ στήθους και βραχιώνων. Τρίτο είναι το κόλπο υπό την έννοια της κομπίνας (πχ. το μεγάλο κόλπο). Τέταρτο είναι το εσωτερικό ενός οργανισμού, μια ομάδας, ενός άμεσου περιβάλλοντος (πχ. τον ξαναδέχτηκαν στους κόλπους της οικογένειας) Πέμπτο   ο κόλπος ο ανατομικός. Η εσωτερική κοιλότητα του σώματος και ιδιαιτέρως της καρδιάς (π.χ μου ήρθε κόλπος) και έκτο είναι ο γυναικολογικός, μεταξύ μήτρας και αιδοίου όπου κατά τη συνουσία διεισδύει το πέος.  Επειδή οι πρώτοι πέντε δεν είναι το στοιχείο μου θα ξεφτιλίσω τον έκτο! Τον γυναικολογικό. Έχω παρατηρήσει (και έχω στοιχεία, δε μιλάω στα κουτουρού εγώ) μια αντρική κλίση προς το σεξ σε τέτοιο βαθμό που να γίνεται πόλεμος...

Ο απολογισμός μου δομείται. Τα ηθικά διδάγματα βγαίνουν σιγά-σιγά στην επιφάνεια. Να τι συμπέρανα μέχρι τώρα γι' αυτόν τον χρόνο. Στα λέω μην την πάθεις κι εσύ. Οι ερωτήσεις είναι άτιμο πράγμα. Μη ρωτάς, εάν δεν είσαι διατεθειμένος να ακούσεις οποιαδήποτε απάντηση, γιατί είναι πολύ πιθανόν να ακούσεις κάτι που δε θα σου αρέσει. Μη ρωτάς ακόμα κι αν δεν είσαι διατεθειμένος να ακούσεις ψέμα. Κι αυτό μια πιθανότητα απάντησης είναι. Μη ρωτάς εάν δεν έχεις το ψυχικό σθένος να μάθεις οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί απάντηση. Η «εκθρόνιση», είναι επίσης ένα άλλο άτιμο πράγμα. Είτε πρόκειται για κάποιον άλλον που είχες στο «θρόνο», είτε για τον εαυτό σου, η διαδικασία είναι το ίδιο επίπονη. Δεν είναι ευχάριστο θέαμα ένας άδειος θρόνος. Γιατί, παρουσία αιτίας, ο θρόνος θα αδειάσει ούτως ή άλλως. Ο πόνος έγκειται στο γεγονός του να συνηθίσεις το θέαμα του άδειου. Οι τύψεις όμως είναι το πιο άτιμο απ’ όλα. Και οι τύψεις πως έχεις κάνει κακό (σε κάποιον άλλο ή εσένα τον ίδιο) άθε...

Όταν κάτι μοιάζει πολύ καλό για να είναι αληθινό... ...τότε αυτό ακριβώς είναι!!!