Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Αμπελοφιλοσοφίες...

Μια αίσθηση ασφάλειας είναι αυτό που όλοι αναζητάμε. Ο κίνδυνος με την αίσθηση όμως είναι ότι μπορεί πολύ γρήγορα να αποδειχθεί λανθασμένη.

Μόλις περάσουν τα πρώτα απαραίτητα στραπάτσα, αυτά που καταλήγουμε να μην αποδεχόμαστε μένουν και μας στοιχειώνουν. Αν δε βρούμε τρόπο να τα κάνουμε δικά μας, κομμάτι του εαυτού μας και της πραγματικότητας μας (όσο άσχημα και να είναι, όσο λάθος να έχουμε κάνει, όσο και να έχουμε μετανιώσει), τότε είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε στο ανικανοποίητο.  Κι αυτό είναι βάσανο.

Το πρόβλημα είναι πως θα μπορέσει κανείς να αποδεχθεί, χωρίς να αισθάνεται πως έχει παραιτηθεί ή τον έχουν παραιτήσει. Ή έστω πως θα μπορέσει να παραιτηθεί, χωρίς να νιώσει ηττημένος που ενδεχομένως δεν έκανε όσα χρειαζόταν?

Θέλω να πω, πως δεν είναι κακό να χάνουμε το στόχο μας από καιρού εις καιρόν. Αρκεί να μπορούμε να τον ξαναβρούμε. Είτε τον ίδιο, είτε κάποιον άλλο λιγότερο δύσκολο...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...